Punkt 06
Królik Napoleon
Skrót
Nagranie w przygotowaniu.
Tekst nagrania
Bonjour! Jestem Królik Napoleon. W 1806 roku do Gniezna wkroczyli Francuzi i polscy legioniści, a z ratusza zrzucono pruskiego orła. Mój cesarz był tu dwa razy. Podbił całą Europę, ale przegrał bitwę z królikami! Posłuchajcie, jak do tego doszło.
Pełna opowieść
Nagranie w przygotowaniu.
Tekst nagrania
Bonjour, podróżnicy! Myśleliście, że w Gnieźnie spotkacie tylko dawnych królów w ciężkich zbrojach? Ah, quelle erreur! Pozwólcie, że się przedstawię: Królik Napoleon, dumnie reprezentujący mojego wielkiego, choć wzrostem zbliżonego do mnie, idola - cesarza Francuzów, Napoleona Bonaparte. Pewnie zastanawiacie się, co francuski bóg wojny i mały, uszaty narcyz robią w Pierwszej Stolicy Polski? Oho, wskakujcie na mój rydwan historii, bo rok 1806 wywrócił Europę i Gniezno do góry nogami.
Zanim opowiem o wizycie Mojego Cesarza, musimy nakreślić tło. Prusacy, którzy rządzili wtedy Gnieznem w ramach Prus Południowych, dostali od Napoleona straszne lanie pod Jeną i Auerstedt. Wielkopolska aż wrzała. Wybuchło powstanie, a Prusacy uciekali stąd tak szybko, że aż gubili peruki. W listopadzie 1806 roku do Gniezna wkroczyły wojska francuskie, a wraz z nimi polscy legioniści. Wyobraźcie sobie ten szok. Gnieźnianie nagle zobaczyli na ulicach żołnierzy w wielkich, futrzanych czapach, mówiących w języku miłości, którzy... namiętnie kupowali tutejsze gęsi i handlowali z mieszczanami.
Atmosfera była tak gorąca, że z gnieźnieńskiego ratusza zrzucono pruskiego orła, a na jego miejsce wciągnięto polskie barwy narodowe. I teraz przechodzimy do wisienki na torcie, a raczej marchewki w moim menu. Napoleon pierwszy raz w Gnieźnie był przejazdem w 1806 roku, ale jak to on, nie miał czasu na długie biesiady. Był tytanem pracy, który sypiał po 4 godziny na dobę. Spojrzał na gnieźnieńską katedrę, zjadł obiad w tempie ekspresowym, rzucił okiem na mapy i pognał dalej budować Księstwo Warszawskie. I drugi raz, 15 lipca 1807 roku, Napoleon w asyście kilkunastu karet wjechał koło godziny 18:00 do Gniezna. Na cześć cesarza wojsko dało ognia z armat.
No dobrze, pewnie dręczy Was pytanie: dlaczego ja, jako królik, jestem w stroju Napoleona?
Otóż cesarz miał jedną, ściśle tajną słabość. Podbił całą Europę, rozgromił Austriaków pod Austerlitz, ale... przegrał bitwę z królikami. Tak! W 1807 roku, dla uczczenia pokoju w Tylży, szef sztabu zorganizował dla Napoleona polowanie na króliki. Sprowadzono ich tysiące. Kiedy wypuszczono je z klatek, zamiast uciekać przed cesarzem, króliki... uznały go za dostawcę jedzenia. Fale długouchych bestii ruszyły prosto na Napoleona. Cesarz zaczął uciekać do swojej karocy, a króliki goniły go, wskakiwały na koła i do wnętrza powozu. Pogromca królów musiał salwować się ucieczką.
A teraz zdradzę Wam wielką tajemnicę, którą znali tylko adiutanci cesarza: Napoleon zawsze przewoził w karocy zaszyte w drzwiach diamenty, na czarną godzinę. I kilka tych największych diamentów, których do tej pory nie odnaleziono, wypadło właśnie w tej okolicy. Kto je znajdzie, zdobędzie niewyobrażalną fortunę. Powodzenia, może to właśnie Tobie pisane jest szczęście!